Najczęstsze pytania

Pytania najczęściej zadawane przez chorego

JAK NAZYWA SIĘ CHOROBA?

Choroba nazywa się Reumatoidalne Zapalenie Stawów (RZS); ang.: Rheumatoid Arthritis (RA); łac.: Poliarthritis Rheumatoidea.

CZY JEST TO WŁAŚCIWA DIAGNOZA? 

Zdiagnozowanie Reumatoidalnego Zapalenia Stawów odbywa się na podstawie wyników wielu badań. Zebranie dokładnego wywiadu, przez badanie przedmiotowe ogólne, badanie narządu ruchu, badania obrazowe (RTG) na badaniach laboratoryjnych (w tym serologicznych – immunologicznym) kończąc. Diagnozę stawia się na podstawie szeregu objawów i wyników wg określonych kryteriów diagnostycznych, tak więc raz postawione rozpoznanie RZS jest podważane bardzo rzadko.

CZY WARTO ROBIĆ DODATKOWE BADANIA, KONSULTACJE?

Jeżeli rozpoznanie zostało postawione w szpitalu, po wykonaniu niezbędnych badań, to nie ma potrzeby przeprowadzania dodatkowych badań mogących wykluczyć lub potwierdzić chorobę, a będących niepotrzebnym obciążeniem. W przypadku, gdy lekarz prowadzący ma wątpliwości co do rozpoznania RZS może zdecydować się na wykonanie badań dodatkowych. Nie są one jednak konieczne w każdym przypadku i nie trzeba ich przeprowadzać we własnym zakresie.

KIEDY NALEŻY ZASTANOWIĆ SIĘ NAD ZMIANĄ LECZENIA?

Lekarz prowadzący wybiera odpowiednią terapię w oparciu o najnowszą, dostępną wiedzę wykorzystując kilka grup leków używanych w RZS. Za każdym razem terapia jest indywidualnie dopasowana w celu jak najszybszego opanowania objawów, zahamowania zmian stawowych i zmniejszenia dolegliwości przy jak najlepszej tolerancji zastosowanego leczenia. Niestety skuteczność terapii nie zależy tylko od stosowanych leków, ale również od indywidualnej odpowiedzi organizmu chorego na zastosowane leczenie i dobrej współpracy z pacjentem. Brak natychmiastowego efektu może powodować zniecierpliwienie i wątpliwości co do skuteczności leczenia. Należy jednak pamiętać, że efekt leczniczy wielu leków, który ocenia zarówno pacjent, jak i lekarz można określić dopiero po tygodniach, a nawet miesiącach systematycznego przyjmowania. W związku z tym decyzję o ewentualnej zmianie leczenia należy zawsze pozostawić lekarzowi.

DLACZEGO CHORUJĘ WŁAŚNIE JA?

Na RZS chorują miliony ludzi na całym świecie, a choroba może ujawnić się praktycznie u każdego. Do tej pory nie rozpoznano czynników wywołujących RZS. Podejrzewa się, że pewną rolę mogą odgrywać przebyte infekcje wirusowe. Wystąpienie/ujawnienie choroby może mieć związek np. ze stresem, dużym wysiłkiem fizycznym, porodem, zakażeniem. Wiadomo również, że kobiety chorują częściej niż mężczyźni (3:1), a szczyt zachorowań przypada na 4 i 5 dekadę życia.

CZY CHOROBA JEST DZIEDZICZNA?

Nie, nie jest to choroba dziedziczna, choć występuje skłonność genetyczna do występowania RZS w pewnych rodzinach. Udział czynników genetycznych jest niewątpliwy, gdyż zaobserwowano występowanie RZS u bliźniąt jednojajowych z częstością dochodzącą do 50%, natomiast wśród bliźniąt dwujajowych, jak i krewnych pierwszego stopnia (dzieci i rodzice) z częstością do około 5%.

JAKIE OBJAWY CZEKAJĄ MNIE W PRZYSZŁOŚCI?

Wystąpienie poszczególnych objawów i ich ciężkość zależy od postaci i ciężkości przebiegu choroby, od indywidualnej odpowiedzi na leczenie i współpracy z pacjentem. Obecnie stosowane leki pozwalają uniknąć dużej części objawów i powikłań narządowych w związku z czym choroba nie musi prowadzić do inwalidztwa. W ciężkich postaciach choroby, w przypadku niewystarczającej odpowiedzi na leczenie, po wielu latach choroby może dochodzić do zajęcia różnych narządów, również poza układem ruchu. Stałym objawem są zmiany w obrębie stawów. Zmiany zaczynają się typowo od stawów rąk, stóp i kolan, a w późniejszym okresie mogą dotyczyć również stawów barkowych, biodrowych i łokciowych. Dość częstym objawem są guzki reumatoidalne występujące u około 1/3 chorych, pojawiające się w tkance podskórnej najczęściej w okolicy łokci, na potylicy, w okolicach stawów rąk, oraz w miejscach bezpośrednio narażonych na ucisk. Objawy ze strony serca i płuc występują stosunkowo rzadko, choć zaobserwowano szybszy rozwój miażdżycy u osób z aktywną postacią RZS. Może również wystąpić zapalenie małych naczyń krwionośnych, co prowadzi u części chorych do zmian opuszek palców oraz do zmian w obrębie oka. Kolejnym objawem w przebiegu choroby może być wystąpienie zespołu kanału nadgarstka, objawiającego się drętwieniem palców. Niekiedy dochodzi do zmian w obrębie nerek oraz zmian obrazie krwi. Dużej części z wymienionych zaburzeń można zapobiec lub znacznie spowolnić ich rozwój regularnie przyjmując leki i stosując się do zaleceń lekarza, co daje dużą szansę na uniknięcie niepełnosprawności i samodzielne funkcjonowanie.

JAK SZYBKO W MOIM PRZYPADKU BĘDZIE ROZWIJAĆ SIĘ CHOROBA ?

Przebieg choroby jest zmienny i zależy zarówno od postaci choroby, od odpowiedzi na leczenie, współpracy z chorym a także chorób współistniejących. Choroba przebiega zazwyczaj w postaci okresów remisji i zaostrzeń – im częściej występują zaostrzenia tym rokowanie jest gorsze, im dłuższe remisje tym rokowanie lepsze. Dłuższe okresy remisji są obserwowane częściej u mężczyzn i osób starszych. Za cięższym przebiegiem choroby przemawiają młody wiek, w którym wystąpiły pierwsze objawy, ilość zajętych stawów, objawy spoza układu ruchu oraz niektóre zmiany w badaniach laboratoryjnych.

Pytania najczęściej zadawane przez rodzinę chorego

JAK DŁUGO CHORY POZOSTANIE W SZPITALU?

Mimo znacznych różnic w czasie hospitalizacji zawsze jest to najkrótszy, niezbędny czas do rozpoznania choroby oraz wdrożenia lub modyfikacji leczenia. Zależy on między innymi od ciężkości choroby, zastosowanych leków i efektu leczenia, współpracy z chorym oraz od chorób współistniejących. Długość hospitalizacji najczęściej waha się od kilku dni do kilku tygodni.

CZY CHORY MA WYSTARCZAJĄCĄ OPIEKĘ?

Chory na RZS powinien być pod stałą opieką lekarza rodzinnego, reumatologa, psychologa i rehabilitanta. Po wielu latach trwania choroby może także wymagać opieki ze strony służb socjalnych. Bardzo ważna jest opieka rodziny, zarówno wsparcie w momencie diagnozy i w czasie trwania choroby, jak i w niektórych przypadkach późniejsza pomoc w codziennym funkcjonowaniu chorego.

Opracowanie lek. med. Karol Tytman

Ostatnia aktualizacja: Grudzień 2013

Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Więcej informacji w naszej polityce cookies.

Nie pokazuj więcej tego komunikatu.