Pielęgniarka w procesie rehabilitacji

Pielęgniarki w istotny sposób wpływają na powodzenie kompleksowej rehabilitacji poprzez pomoc choremu w akceptowaniu sytuacji w jakiej się znalazł w wyniku choroby, pobudzanie do aktywności w usamodzielnianiu, zachęcaniu do współdziałania w procesie pielęgnowania i usprawniania ruchowego oraz mobilizowanie do odzyskania maksymalnej samodzielności we wszystkich życiowych czynnościach. Zapobiegają wtórnej niepełnosprawności wynikającej z hipokinezji (zmniejszona aktywność ruchowa lub jej brak) poprzez prawidłowe ułożenie chorego w łóżku, pionizacje, pomoc w czynnościach samoobsługi, gimnastykę oddechową, wyposażenie łóżka w uchwyty i udogodnienia. Jednak pomoc swoją powinny ograniczyć tylko do tych czynności, których pacjent sam nie jest w stanie wykonać samodzielnie, równocześnie ucząc wykonywania czynności samoobsługowych i stwarzając warunki do samodzielnego ich wykonywania przez chorego.

Zdolność samoobsługi jest podstawowym warunkiem odzyskania samodzielności i niezależności społecznej.

Pielęgniarki czuwają nad tym, aby pacjent stosował się do wskazówek specjalistów należących do zespołu rehabilitacyjnego. Informują innych członków zespołu o swoich spostrzeżeniach i dzielą się uwagami o postępach pacjenta, dolegliwościach bólowych pojawiających się po zabiegach usprawniających, zmianach w zachowaniu, problemach rodzinnych i środowiskowych oraz trudnościach w akceptacji niepełnosprawności, co często stanowi impuls do podjęcia interwencji odpowiedniego specjalisty.

Opracowanie mgr Joanna Kosatka

Ostatnia aktualizacja: Grudzień 2013

Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Więcej informacji w naszej polityce cookies.

Nie pokazuj więcej tego komunikatu.